KalyanMandir

कल्याण मंदिर स्तोत्र

कल्याण-मन्दिरमुदारमवद्य-भेदि

भीताभय-प्रदमनिन्दितमंग्-घ्रि-पद्मम्|

संसार-सागर-निमज्जदशेष-जन्तु-

पोतायमानभभिनम्यजिनेश्वरस्य|1|

यस्यस्वयंसुरगुरुर्गरिमाम्बुराशेः

स्तोत्रंसुविस्त्रत-मतिर्नविभुर्विधातुम्|

तीर्थेश्वरस्यकमठ-स्मय-धूमकेतो-

स्तस्याहमेषकिलसंस्तवनंकरिष्ये|2|

 

सामान्यतोऽपितववर्णयितुंस्वरुप-

मस्मादृशःकथमधीशभवन्त्यधीशाः|

धृष्टोऽपिकौशिक-शिशुर्यदिवादिवान्धो

रुपंप्ररुपयतिकिंकिलधर्मरश्मेः |3|

 

मोह-क्षयादनुभवन्नपिनाथमत्य्रो

नूनंगुणान्गणयितुंनतवक्षमेत|

कल्पान्त-वान्त-पयसःप्रकटोऽपियस्मा-

न्मीयेतकेनजलधेर्ननुरत्नराशिः |4|

 

अभ्युद्यतोऽस्मितवनाथजडाशयोऽपि

कर्तुंस्तवंलसदसंख्य-गुणाकरस्य |

बालोऽपिकिंननिज-बाहु-युगंवितत्य

विस्तीर्णतांकथयतिस्वधियाम्बुराशेः|5|

 

येयोगनामपिनयान्तिगुणास्तवेश

वक्तुंकथंभवतितेषुममावकाशः |

जातातदेवमसमीक्षित-कारितेयं

जल्पन्तिवानिज-गिराननुपक्षिणोऽपि|6|

 

आस्तामचिन्त्य-महिमाजिनसंस्तवस्ते

नामापिपातिभवतोभवतोजगन्ति |

तीव्रातपोपहत-पान्थ-जनान्निदाघे

प्रीणातिपद्म-सरसःसरसोऽनिलोऽपि|7|

 

ह्रद्वर्तिनित्वयिविभोशिथिलीभवन्ति

जन्तोःक्षणेननिबिडाअपिकर्म-बन्धाः|

सद्योभुजंगममयाइवमध्य-भाग-

मभ्यागतेवन-शिखण्डिनिचन्द्रनस्य|8|

 

मुच्यन्तएवमनुजाःसहसाजिनेन्द्र

रौद्रैरुपद्रव-शतैस्त्वयिवीक्षितेऽपि |

गो-स्वामिनिस्फुरित-तेजसिदृष्टमात्रे

चौरैरिवाशुपशवःप्रपलायमानैः |9|

 

त्वंतारकोजिनकथंभविनांतएव

त्वामुद्वहन्तिह्रदयेनयदुत्तरन्तः |

यद्वादृतिस्तरतियज्जलमेषनून-

मन्तर्गतस्यमरुतःसकिलानुभावः10|

 

यस्मिन्हर-प्रभृतयोऽपिहत-प्रभावाः

सोऽपित्वयारति-पतिःक्षपितःक्षणेन|

विध्यापिताहुतभुजःपयसाथयेन

पीतंनकिंतदपिदुर्धर-वाडवेन |11|

 

स्वामिन्ननल्प-गरिमाणमपिप्रपन्नाः

त्वांजन्तवःकथमहोह्रदयेदधानाः |

जन्मोदधिंलघुतरन्त्यतिलाघवेन

चिन्त्योनहन्तमहतांयदिवाप्रभावः|12|

 

क्रोधस्त्वायदिविभोप्रथमंनिरस्तो

ध्वस्तास्तदावदकथंकिलकर्म-चौराः|

प्लोषत्यमुत्रयदिवाशिशिरापिलोके

नील-द्रुमाणिविपिनानिनकिंहिमानी|13|

 

त्वांयोगिनोजिनसदापरमात्मरुप-

मन्वेषयन्तिह्रदयाभ्बुज-कोष-देशे|

पूतस्यनिर्मल-रुचेर्यदिवाकिमन्य-

दक्षस्यसम्भव-पदंननुकर्णिकायाः|14|

 

ध्यानाज्जिनेशभवतोभविनःक्षणेन

देहंविहायपरमात्म-दशांव्रजन्ति |

तीर्वानलादुपल-भावमपास्यलोके

चामीकरत्वमचिरादिवधातु-भेदाः|15|

 

अन्तःसदैवजिनयस्यविभाव्यसेत्वं

भव्यैःकथंतदपिनाशयसेशरीरम् |

एतत्स्वरुपमथमध्य-विवंर्तिनोहि

यद्विग्रहंप्रशमयन्तिमहानुभावाः |16|

 

आत्मामनीषिभिरयंत्वदभेद-बुद्धया

ध्यातोजिनेन्द्रभवतीहभवत्प्रभावः|

पानीयमप्यमृतमित्यनुचिन्त्यमानं

किंनामनोविष-विकारमपाकरोति|17|

 

त्वामेवबीत-तमसंपरवादिनोऽपि

नूनंविभोहरि-हरादि-धियाप्रपन्नाः|

किंकाच-कामलिभिरीशसितोऽपिशंखो

नोगृह्यतेविविध-वर्ण-विपर्ययेण |18|

 

धर्मोपदेश-समयेसविधानुभावाद्

आस्तांजनोभवतितेतरुरप्यशोकः|

अभ्युद्गतेदिनपतौसमहीरुहोऽपि

किंवाविबोधमुपयातिनजीव-लोकः|19|

 

चित्रंविभोकथमवांगमुख-वृन्तमेव

विष्वक्पतत्यविरलासुर-पुष्प-वृष्टिः|

त्वद्गोचरेसुमनसांयदिवामुनीश

गच्छन्तिनूनमधएवहिबन्धनानि |20|

 

स्थानेगभीर-ह्रदयोदधि-सम्भवायाः

पीयूषतांतवगिरःसमुदीरयन्ति |

पीत्वायतःपरम-सम्मद-संग-भाजो

भव्याव्रजन्तितरसाप्यजामरत्वम्|21|

 

स्वामिन्सुदूरमवनम्यसमुत्पतन्तो

मन्येवदन्तिशुचयःसुर-चामरौघाः|

येऽस्मैनतिंविदधतेमुनि-पुंगवाय

तेनूनमूधर्व-गतयःखलुशुद्ध-भावाः|22|

 

श्यामंगभीर-गिरमुज्ज्वल-हेम-रत्न-

सिंहासनस्थमिहभव्य-शिखण्डिनस्त्वाम्|

आलोकयन्तिरभसेननदन्तमुच्चैः

श्र्वामीकराद्रि-शिरसीवनवाम्बुवाहम् |23|

 

उद्गच्छतातवशिति-द्युति-मण्डलेन

लुप्त-च्छद-च्छविरशोक-तरुर्बभूव |

सांनिध्यतोऽपियदिवातववीतराग

नीरागतांव्रजतिकोनसचेतनोऽपि |24|

 

भोभोःप्रमादमवधूयभजध्वमेन-

मागत्यनिर्वृति-पुरींप्रतिसार्थवाहम्|

एतन्निवेदयतिदेवजगत्त्रयाय

मन्येनदन्नभिनभःसुरदुन्दुभिस्ते|25|

 

उद्दयोतितेषुभवताभुवनेषुनाथ

तारान्वितोविधुरयंविहताधिकारः|

मुक्ता-कलाप-कलितोरु-सितातपत्र-

व्याजात्त्रिधाधृत-तनुध्रुर्वमभ्युपेतः|26|

 

स्वेनप्रपूरित-जगत्त्रय-पिण्डितेन

कान्ति-प्रताप-यशसामिवसंचयेन|

माणिक्य-हेम-रजत-प्रविनिर्मितेन

सालत्रयेणभगवन्नभितोविभासि|27|

 

दिव्य-स्रजोजिननमत्त्रिदशाधिपाना-

मुत्सृज्यरत्न-रचितानपिमौलि-बन्धान्|

पादौश्रयन्तिभवतोयदिवापरत्र

त्वत्संगमेसुमनसोनरमन्तएव |28|

 

त्वंनाथजन्म-जलधेर्विपरांगमुखोऽपि

यत्तारयस्यसुमतोनिज-पृष्ठ-लग्रान्|

युक्तंहिपार्थिव-निपस्यसतस्तवैव

चित्रंविभोयदसिकर्म-विपाक-शून्यः|29|

 

विश्वेश्वरोऽपिजन-पालकदुर्गतस्त्वं

किंवाक्षर-प्रकृतिरप्यलिपिस्त्वमीश|

अज्ञानवत्यपिसदैवकथञ्चिदेव

ज्ञानंत्वयिस्फुरतिविश्व-विकास-हेतुः|30|

 

प्राग्भार-सम्भृत-नभांसिरजांसिरोषद्

उत्थापितानिकमठेनशठेनयानि|

छायापितैस्तवननाथहताहताशो

ग्रस्तस्त्वमीभिरयमेवपरंदुरात्मा |31|

 

यद्रर्जदूर्जित-घनौघमदभ्र-भीम-

भ्रश्यत्तडिन्मुसल-मांसल-घोरधारम्|

दैत्येनमुक्तमथदुस्तर-वारिदध्रे

तेनैवतस्यजिनदुस्तर-वारिकृत्यम्|32|

 

ध्वस्तोध्र्व-केश-विकृताकृति-मत्र्य-मुण्ड-

प्रालम्बभृभ्दयवक्त्र-विनिर्यदग्निः |

प्रेमव्रजःप्रतिभवन्तमपीरितोयः

सोऽस्याभवत्प्रतिभवंभव-दुःख-हेतुः |33|

 

धन्यास्तएवभुवनाधिपयेत्रिसन्ध्य-

माराधयन्तिविधिवद्विधुतान्य-कृत्याः|

भक्त्योल्लसत्पुलक-पक्ष्मल-देह-देशाः

पाद-द्वयंतवविभोभुविजन्मभाजः |34|

 

अस्मिन्नपार-भव-वारि-निधौमुनीश

मन्येनमेश्रवण-गोचरतांगतोऽसि |

आकर्णितेतुंतवगोत्र-पवित्र-मन्त्रे

किंवाविपद्विषधरीसविधंसमेति |35|

 

जन्मान्तरेऽपितवपाद-युगंनदेव

मन्येमयामहितमीहित-दान-दक्षम्|

तेनेहजन्मनिमुनीशपराभवानां

जातोनिकेतनमहंमथिताशयानाम्|36|

 

नूनंनमोह-तिमितावृत-लोचनेन

पूर्वंविभोसकृदपिप्रविलोकितोऽसि|

मर्माविधोविधुरयन्तिहिमामनर्थाः

प्रोद्यत्प्रबन्ध-गतयःकथमन्यथैते|37|

 

आकर्णितोऽपिमहितोऽपिनिरीक्षितोऽपि

नूनंनचेतसिमयाविधृतोऽसिभक्त्या|

जातोऽस्मितेनजन-बान्धवदुःखपात्रं

यस्मात्क्रियाःप्रतिफलन्तिनभाव-शून्याः|38|

 

त्वंनाथदुःखि-जन-वत्सलहेशरण्य

कारुण्य-पुण्य-वसतेवशिनांवरेण्य |

भक्त्यानतेमयिमहेशदयांविधाय

दुःखांग्कुरोद्दलन-तत्परतांविधेहि |39|

 

निःसख्य-सार-शरणंशरणंशरण्य-

मासाद्यसादित-रिपुप्रथितावदानम्|

त्वत्पाद-पंकजमपिप्रणिधान-बन्ध्यो

बन्ध्योऽस्मिचेभ्दुवन-पावनहाहतोऽस्मि|40|

 

देवेन्द्र-वन्द्यविदिताखिल-वस्तुसार

संसार-तारकविभोभुवनाधिनाथ|

त्रायस्वदेवकरुणा-ह्रदमांपुनीहि

सीदन्तमद्यभयद-व्यसनाम्बु-राशेः|41|

 

यद्यस्तिनाथभवदंगघ्रि-सरोरुहाणां

भक्तेःफलंकिमपिसन्तत-सञ्चितायाः|

तन्मेत्वदेक-शरणस्यभूयाः

स्वामीत्वमेवभुवनेऽत्रभवान्तरेऽपि|42|

 

इत्थंसमाहित-धियोविधिवज्जिनेन्द्र

सान्द्रोल्लसत्पुक – कञ्चुकितांगभागाः |

त्वद्विम्ब-निर्मल-मुखाम्बुज-बद्ध-लक्ष्या

येसंस्तवंतवविभोरचयन्तिभव्या|43|

 

जन-नयन-‘कुमुदचन्द्र-प्रभास्वराःस्वर्ग-सम्पदोभुक्त्वा|

तेविगलित-मल-निचयाअचिरान्मोक्षंप्रपद्यन्ते |44|